DeVuego

Call of the Elder Gods succeeds as an entertaining puzzle game, but falls short of being truly memorable, mostly because of a boring plot.

Wax Heads is a unique game with a strong focus on music and community.

Unfortunately, The Occultist feels like a game that’s brimming with ideas but lacks a clear focus.

Clue: Murder by Death oozes charm and nails the whodunnit vibe but the bloated mansion, limited inventory, and forced repetition drag the experience down.

Dotemu and The Game Kitchen deliver a solid homage to the roots of classic action-platformers with Ninja Gaiden: Ragebound - sharp as ever in gameplay, nostalgic to the core, but lacking the surprise and staying power to truly stand out in this triumphant year of the ninja.

Luto joins the ranks of divisive, artistically ambitious games—echoing the style of Hideo Kojima—with its metaphor-laden, psychological journey that, despite some visual flaws, lingers deeply and emotionally long after its surreal tale of isolation and acceptance ends.

Blades of Fire is a thrilling third-person action-adventure that draws you into a rich, mysterious fantasy world full of lore, puzzles, and rewarding exploration, with intense, tactical combat and a deeply satisfying forge system that make it a must-play for anyone who loves challenging, story-driven games.

Post Trauma by Red Soul Games is a rough yet promising debut that modernizes classic fixed-camera gameplay well, despite clunky controls, frustrating combat, and some design missteps—but with a few patches, this could easily go from good to great.

Everhood 2 biedt een origineel en ritmisch gevechtssysteem dat afwijkt van traditionele RPG-gevechten. De bizarre humor, kleurrijke werelden en ijzersterke soundtrack maken het een unieke ervaring. Helaas zorgen herhalende vijanden en overbodige RPG-elementen ervoor dat de game niet zijn volledige potentieel benut. Toch is het een aanrader voor spelers die houden van RPG's met een twist.

The Spirit of the Samurai is a visually stunning game that blends Soulslike combat with Metroidvania exploration, featuring impressive stop-motion visuals and moments of gameplay brilliance, but its limited field of view, occasionally frustrating combat, and technical issues may deter those seeking a flawless, easy experience, while fans of stylish action-platformers willing to embrace some challenges will find it worthwhile.

Teenage Mutant Ninja Turtles: Mutants Unleashed delivers a fun experience for younger Ninja Turtles fans with its accessible gameplay and visual style, though older fans may find it lacking in depth, with a simplistic RPG system, technical issues like frustrating camera angles, and a story that caters more to a new generation of players.

Neva enchants with its stunning, impressionist-inspired visuals and touching story of growth between Neva and Alba. While the gameplay isn’t overly challenging or varied, its balance of exploration and simple combat makes it perfect for fans of narrative-driven games over long, grind-heavy experiences.

The developers of Nordic Ashes: Survivors of Ragnarok have unleashed their own vision to create a game with elements from both the bullet hell and roguelike genres. I'm already delighted with the Viking theme, which is also well executed. The colorful art style is refreshing and ensures that everything is clearly visible. Roaming around is also rewarded by the altars in each realm that provide your artifacts, provided you complete the tasks. The question is whether you focus on your current run or on the long term, as you can unlock upgrades for all future runs at the Yggdrasil tree. RNG does not play a role in leveling. Each character has a Constellation Ability Tree, and that remains unchanged. This means you have less freedom and fewer choices compared to a typical bullet hell game. However, since you can shop after a wave, you get a break and can prepare for another round. With various difficulty levels and ten unique characters, the replayability factor is high. This is perfect for a game where a run only lasts about thirty minutes. You hardly notice the time passing because the soundtrack is fantastic.

Ereban: Shadow Legacy is door een kleine studio gemaakt en lijkt qua gameplay een beetje op Aragami. En dat is mooi, want er zijn weinig van dit soort stealth-games. Het verhaal van Ereban is mysterieus en interessant genoeg, maar ik had graag wat extra hoofdstukken gezien zodat de andere personages beter uitgewerkt hadden kunnen worden. Je personage kan veranderen in een schaduw en daardoor ben je veel aan het sluipen. Je acties hebben invloed op het einde en de medailles die je kunt verdienen. Hierdoor heb je korte levels die vooral lineair zijn en is de game niet al te lang. Door het gebrek aan vrijheid zit de gameplay en het verhaal per level goed in elkaar, waardoor het een goede beslissing is geweest. Hierdoor heb ik genoten van Ereban: Shadow Legacy en start ik de game zeker nog een keer op om alle eindes te ervaren en de collectibles te verzamelen.

Friends vs Friends weet een unieke positie in te nemen op de oververzadigde first-person shooter multiplayer markt. Het is een aandoenlijk fuifje en weet middels een sterke kern vermakelijke gameplay aan te bieden. De mix van de kaarten en de gunplay zorgt ervoor dat je al snel gehecht raakt aan de loop en dat je wilt blijven spelen. Echter, de ontwikkelaar Brainwash stelt onze vriendschap soms op de proef. De progressie heeft echt werk nodig en de balans is soms nergens te bespeuren. Voor die paar euro die je eraan kwijt bent, is dit echter te vergeven. Ik hoop dat Brainwash het voor elkaar krijgt om de paar issues op te lossen, want dan kan ik Friends vs Friends daarna beschouwen als een vriend voor het leven.

Oei oei, The Longest Road on Earth. Wat had ik deze game graag een goede beoordeling gegeven. Er zijn genoeg goede dingen over de game te zeggen. Daartegenover staan echter ook heel wat minder sterke punten. De passie spat van het scherm af, maar uiteindelijk is de gameplay zelfs voor een interactieve film te karig. Dat heeft ertoe geleid dat ik niet van de game heb kunnen genieten. Tot rust ben ik helaas ook niet gekomen. Dat doe ik pas als de soundtrack op Spotify staat en ik onder het genot van een mok thee mijn social media-berichten ophaal. Sommige mensen worden wellicht blij van deze game. Ik helaas niet.

Narita Boy heeft een ontzettende unieke wereld en is geen enkel moment saai. Het tempo is moordend en zowel in gameplay als in stijl gooit het constant iets nieuws op het pad van de speler. Je ziet vanaf moment één dat er veel liefde gegoten is in deze game. De artstyle barst van de details en de animaties zijn vloeiend. De combat lijkt op het eerste gezicht wat simpel, maar wordt in de loop van de playthrough zo ver ontwikkeld dat het ook daar punten pakt. Het is echter dat Narita Boy met te veel schoonheidsfoutjes kampt om het een volwaardig pareltje te noemen. Zo voelt de wereld door het gebrek aan invloed van de NPC's soms wat statisch en heeft de game de neiging lappen met tekst naar je hoofd te gooien. Het einde stond mij niet aan, maar dat moet de speler natuurlijk zelf ontdekken. Desalniettemin is Narita Boy het zeker waard voor degenen die staan te popelen om een trip down memory lane te nemen, jaren '80 stijl!

Call of the Sea weet een pakkend verhaal voor te schotelen wat gepaard gaat met een uitstekend uitgewerkt personage. Nora is een zeer sympathiek personage en de reis die zij maakt, is ook zeker interessant en intrigerend. De avonturengame ziet er grafisch top uit, met de lichteffecten als hoofdrolspeler. De setting is lekker exotisch en de puzzels zorgen voor een uitdaging, maar wel eentje die eerlijk aanvoelt, in plaats van frustrerend. Call of the Sea heeft alleen hier en daar wat technische schoonheidsfoutjes en een tempo dat wat op en neer blijft gaan, maar voor de rest is het één van de betere puzzelavonturengames die ik in jaren heb mogen opstarten. Een beeldschone reis voor het avontuur van Nora in Call of the Sea, is het boottochtje zeker waard.

Relicta is een grappige puzzelgame met interessante mechanics. Ik ben niet direct fan van de stemacteurs, maar dat is wellicht een smaakkwestie. De puzzels zelf zijn prima te doen en kunnen een aardige brainteaser bieden. Het is echter zonde dat de psysics van de game – die draait om de physics – het plezier in de weg zitten. Hierdoor verliest Relicta iedere keer weer mijn interesse, terwijl ik eigenlijk gewoon door wil spelen. De game kost je slechts twee tientjes, maar wellicht doe je er verstandig aan om deze gewoon eens in de sale mee te pakken.

Summer in Mara is typisch zo'n game waar ik echt van hoopte dat het mij kon verrassen, maar helaas is dat niet het geval geweest. De game ziet er prima uit, het verhaal is vermakelijk en de personages zijn stuk voor stuk aandoenlijk. Helaas mist de gameplay heel wat diepgang en mist de game in het algemeen wat verfijning. Momenteel voelt de game aan alsof het nog in de Early Access-fase zit en er nog heel wat uitgepatcht en opgepoetst moet worden. Zonde, want een relaxte game die zich afspeelt op tropische eilanden lijkt me iets wat iedereen in deze tijden heel goed zou kunnen gebruiken.

Dit doet mij enigszins pijn om te zeggen, maar ik kan er geen doekjes om winden. Blacksad: Under the Skin had nooit mogen uitkomen in de staat waarin deze game verkeert. Het is gebroken op te veel vlakken. Bugs zorgen ervoor dat de game half uit elkaar valt en verpesten de ervaring van de speler. Wanneer je in één playthrough meer dan vijf keer je game opnieuw moet starten, omdat de game vastloopt, is het pijnlijk duidelijk dat het niet de aandacht heeft gekregen die deze serie verdiend. Grafisch doet het denken aan een game uit 2010 en alle technische mankementen die daarbij komen kijken, zorgen ervoor dat een onplezierige beleving is om doorheen te spelen. Blacksad heeft echter wel wat positieve punten. De wereld geeft je een goed gevoel van New York in de jaren '50 en voor de klassieke detectivefan is het verhaal misschien wel de moeite waard om te volgen. Maar ik zou mij schuldig voelen als ik de game in zijn geheel aanraadt aan mijn medemensen. Voor een goede Blacksad ervaring, pak een stripboek van de grauwe detectiveserie op en bekijk waarom deze serie zo geliefd is over de gehele wereld. Laat de game echter liggen en hoop dat het niet een te grote smet achterlaat op deze indrukwekkend serie.