Narita Boy heeft een ontzettende unieke wereld en is geen enkel moment saai. Het tempo is moordend en zowel in gameplay als in stijl gooit het constant iets nieuws op het pad van de speler. Je ziet vanaf moment één dat er veel liefde gegoten is in deze game. De artstyle barst van de details en de animaties zijn vloeiend. De combat lijkt op het eerste gezicht wat simpel, maar wordt in de loop van de playthrough zo ver ontwikkeld dat het ook daar punten pakt. Het is echter dat Narita Boy met te veel schoonheidsfoutjes kampt om het een volwaardig pareltje te noemen. Zo voelt de wereld door het gebrek aan invloed van de NPC's soms wat statisch en heeft de game de neiging lappen met tekst naar je hoofd te gooien. Het einde stond mij niet aan, maar dat moet de speler natuurlijk zelf ontdekken. Desalniettemin is Narita Boy het zeker waard voor degenen die staan te popelen om een trip down memory lane te nemen, jaren '80 stijl!
Leer artículo completo